تحقیق ريشه تاريخي ضرب المثل

تحقیق ريشه تاريخي ضرب المثل
ضرب المثل

رفتن به سایت اصلی

مشخصات فایل:تحقیق ريشه تاريخي ضرب المثلقالب بندی: فایل word و قابل ویرایشتعداد صفحات: 9 بخشی از متن تحقیق:هر گاه کسي از کيسه ديگري بخشندگي کند و يا از بيت المال عمومي گشاده بازي
نمايد، عبارت مثلي بالا را مورد استفاده و استناد قرار داده، اصطلاحاً مي
گويند: «فلاني از کيسه خليفه مي بخشد». اکنون ببينيم اين خليفه که بود و چه کسي از کيسه وي بخشندگي کرده که به صورت ضرب المثل درآمده است:عبدالملک
بن صالح از امرا و بزرگان خاندان بني عباس بود و روزگاري دراز در اين دنيا
بزيست و دوران خلافت هادي، هارون الرشيد و امين را درک کرد. مردي فاضل و
دانشمند و پرهيزگار و در فن خطابت افصح زمان بود. چشماني نافذ و رفتاري
متين و موقر داشت؛ به قسمي که مهابت و صلابتش تمام رجال دارالخلافه و حتي
خليفه وقت را تحت تأثير قرار مي داد. به علاوه چون از معمرين خاندان بني
عباس بود، خلفاي وقت در او به ديده احترام مي نگريستند.به سال 169 هجري
به فرمان هادي خليفه وقت، حکومت و امارت موصل را داشت. ولي پس از دو سال
يعني در زمان خلافت هارون الرشيد، بر اثر سعايت ساعيان از حکومت برکنار و
در بغداد منزوي و خانه نشين شد. چون دستي گشاده داشت پس از چندي مقروض
گرديد. ارباب قدرت و توانگران بغداد افتخار مي کردند که عبدالملک از آنان
چيزي بخواهد، ولي عزت نفس و استغناي طبع عبدالملک مانع از آن بود از هر
مقامي استمداد و طلب مال کند. از طرف ديگر چون از طبع بلند و جود و سخاي
ابوالفضل جعفر بن يحيي بن خالد برمکي معروف به جعفر برمکي وزير مقتدر هارون
الرشيد آگاهي داشت و به علاوه مي دانست که جعفر مردي فصيح و بليغ و
دانشمند است و قدر فضلا را بهتر مي داند و مقدم آنان را گراميتر مي شمارد؛
پس نيمه شبي که بغداد و بغداديان در خواب و خاموشي بودند، با چهره و روي
بسته و ناشناس راه خانه جعفر را در پيش گرفت و اجازه دخول خواست. اتفاقاً
در آن شب جعفر برمکي با جمعي از خواص و محارم من جمله شاعر و موسيقي دان بي
نظير زمان، اسحاق موصلي بزم شرابي ترتيب داده بود، و با حضور مغنيان و
مطربان شب زنده داري مي کرد. در اين اثنا پيشخدمت مخصوص، سر در گوش جعفر
کرد و گفت: «عبدالملک بر در سراي است و اجازه حضور مي طلبد». از قضا جعفر
برمکي دوست صميمي و محرمي به نام عبدالملک داشت که غالب اوقات فراغت را در
مصاحبتش مي گذرانيد. در اين موقع به گمان آنکه اين همان عبدالملک است
نه عبدالملک صالح، فرمان داد او را داخل کنند. عبدالملک صالح بي گمان وارد
شد و جعفر برمکي چون آن پيرمرد متقي و دانشمند را در مقابل ديد به اشتباه
خود پي برده چنان منقلب شد و از جاي خويش جستن کرد که «ميگساران، جام باده
بريختند و گلعذاران، پشت پرده گريختند، دست از چنگ و رباب برداشتند و
رامشگران پا به فرار گذاشتند». جعفر خواست دستور دهد بساط شراب را از نظر
عبدالملک پنهان دارند؛ ولي ديگر دير شده کار از کار گذشته بود. حيران و
سراسيمه بر سرپاي ايستاد و زبانش بند آمد. نميدانست چه بگويد و چگونه عذر
تقصير بخواهد. عبدالملک چون پريشانحالي جعفر بديد، بسائقه آزاد مردي و
بزرگواري که خوي و منش نيکمردان عالم است، با خوشرويي در کنار بزم نشست و
فرمان داد مغنيان بنوازند و ساقيان لعل فام، جام شراب در گردش آورند. جعفر
چون آنهمه بزرگمردي از عبدالملک صالح ديد بيش از پيش خجل و شرمنده گرديده،
پس از ساعتي اشاره کرد بساط شراب را برچيدند و حضار مجلس (بجز اسحاق موصلي)
همه را مرخص کرد. آنگاه بر دست و پاي عبدالملک بوسه زده عرض کرد: «از
اينکه بر من منت نهادي و بزرگواري فرمودي بي نهايت شرمنده و سپاسگزارم.
اکنون در اختيار تو هستم و هر چه بفرمايي به جان خريدارم». عبدالملک پس از
تمهيد مقدمه اي گفت: «اي ابوالفضل، مي داني که سالهاست مورد بي مهري خليفه
واقع شده، خانه نشين شده ام. چون از مال و منال دنيا چيزي نيندوخته بودم،
لذا اکنون محتاج و مقروض گرديده ام. اصالت خانوادگي و عزت نفس اجازه نداد
به خانه ديگران روي آورم و از رجال و توانگران بغداد، که روزگاري به من
محتاج بوده اند،

 
من می خواهم این فایل را خریداری کنم

برچسب ها:
ضرب المثل تحقیق ضرب المثل بررسی ضرب المثل مقاله ضرب المثل پروژه ضرب المثل تحقیق در مورد ضرب المثل دانلود تحقیق ضرب المثل پایان نامه پیرامون ضرب المثل

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *